The Motorcycle Diaries – Diarios de motocicleta

“The motorcycle diaries”  (Diarios de motocicleta) (2004)

Regisseur: Walter Salles

Synopsis:

Wij weten al wie hij zal worden en wat er met hem zal gebeuren, zelf heeft hij geen idee. Ernesto Guevara, de hoofdpersoon van The Motorcycle Diaries, is nog lang geen rebel en communistische leider maar een drieëntwintigjarige, astmatische medicijnenstudent die nog geen duidelijk beeld van zijn eigen ambities heeft. Zijn bijnaam luidt niet ‘Che’, maar ‘Fuser’.

In het voorjaar van 1952 vertrekt hij samen met een bevriende biochemicus per motor van Buenos Aires naar Patagonië, het uiterste zuiden van Zuid-Amerika. Vandaar gaan de twee naar Chili, Peru en Colombia, om ten slotte bij het meest noordelijke punt van het continent uit te komen, in Venezuela. The Motorcycle Diaries is een beschrijving van die reis aan de hand van Guevara’s dagboeken, en speelt daarnaast een subtiel spel met de kennis die iedereen vermoedelijk heeft van Guevara’s latere leven.

Guevara en Granada beginnen hun reis als bourgeois-studenten, en hun eerste stop is het landhuis van de rijke familie van de Guevara’s geliefde. Na elke volgende etappe worden ze armoediger ontvangen, en omdat hun motor al snel uit elkaar valt begeven ze zich steeds armer, bijna bedelend, tussen de laagste sociale klassen. Temidden van Chileense mijnen en de laatste restanten van de Inca-cultuur ontstaat dan bij Guevara het engagement dat de opmaat zal zijn voor de gewelddadige revoluties waaraan hij deelnam in Cuba en Bolivia.

Regisseur Salles, maker van Central do Brasil (zie foto hieronder), laat daarbij de lege landschappen in grijstinten en een fraai mistig groen passeren.

Even ingetogen en expressief gaan zijn acteurs te werk. Gael García Bernal heeft als Guevara vooral een passieve rol; de indrukken die hij opdoet zijn belangrijker dan zijn handelingen.

Hij kijkt en luistert slechts naar de boeren die vanwege communistische ideeën van hun land zijn verdreven, de Indiaanse vrouw die vertelt hoe moeilijk het is in leven te blijven en de artsen die hij tijdens een stage in een leprozenkolonie in Peru ontmoet. Maar achter zijn geconcentreerde blik lijkt de empathie en de kwaadheid voortdurend te groeien.

Het beeld van Guevara die zich in het gezelschap van lepralijders thuisvoelt en zonder handschoenen te dragen vriendschap sluit met de patiënten, lijkt duidelijk bedoeld om associaties op te roepen met de bijbelpassages waarin Christus de melaatsen reinigt.

Maar hoewel een religieuze invalshoek zeker aanwezig is, krijgen zulke ideeën nooit de overhand, netzomin als de verwijzingen naar de toekomst en de suggestie van een politieke boodschap.

De film is eenvoudiger. Het blijft uiteindelijk een rechtlijnige vertelling waarin slechts een enkele emotie wordt ontwikkeld: de sympathie van de jonge Guevara voor de mensen die hij onderweg ontmoet, de mijnwerkers en Indianen, de verplegers en de zieken. Dat medeleven weet The Motorcycle Diaries op bewonderenswaardige, zuivere wijze te tonen.

Bron Volkskrant

Film kijken op Youtube – Spaans gesproken

Gerelateerd bericht: Jorge Drexler Oscar Al Otro Lado del Río

In 2005 werd Jorge Drexler — Uruguayaans singer-songwriter en voormalig KNO-arts — de eerste Uruguayaan die een Oscar won voor Beste Originele Lied, voor Al otro lado del río uit de film Diarios de motocicleta.

De organisatie van de ceremonie besloot echter dat Antonio Banderas en Carlos Santana het nummer zouden uitvoeren, omdat Drexler niet bekend genoeg zou zijn. Daarop nam Drexler op zijn eigen specifieke manier wraak.

Overzicht Spaanstalige films op onze site

Klik hier om Spaans te leren aan de hand van prachtige Spaanstalige films >>>.