Vreemdgaan zonder spijt

Griekenland als vakantieland verkiezen boven Spanje voelde voor mij aan als vreemdgaan maar ik heb er géén moment spijt van gehad. Kan ook bijna niet anders gezien de vele gelijkenissen waar we hier op inzoomen.

Vreemdgaan zonder spijt

Wauw, wat zoomt deze camera goed in zeg!

Schuld en boete

Hadden ze zelf geld voor vakantie gehad dan hadden de Grieken op de dag van hun referendum evengoed Dostojevski’s “Schuld en boete” op het strand kunnen lezen. De meesten moeten echter ook op zondag gewoon aan de slag om het ons, de toeristen, naar de zin te maken.

Vreemdgaan zonder spijt

Heerlijk genieten van de zon en het uitzicht aan het strand bij het kasteel van Rethimo

Het schuldgevoel van Raskolnikov in Dostojevski’s meesterwerk overviel mij vooral in Rethimno waar ik bij een oud armzalig vrouwtje na een uur afdwingen een masker van Zeus en een wijnkruik wist te bemachtigen. Beschaamd over mijn gedrag gaf ik haar alsnog wat extra geld en een warme omhelzing waarna zij mij in het Grieks zegende, althans dat hoop ik!

Meer gelijkenissen

Spanje en Griekenland delen naast zon, heerlijk eten, prachtige stranden, pittoreske dorpjes, gastvrije mensen, werkeloosheid en angst ook veel op taalgebied. Zo schijnen Grieken snel Spaans te kunnen leren en is Grieks voor een welwillende Spanjaard ook niet zo’n groot probleem.

Ook dit mocht ik in Georgioupoli zelf ondervinden toen een onbegrijpelijke zin van een Albanische hotelslaafje door het Griekse woord voor escalera (trap) skáles opeens alsnog helder werd. Wederom het bewijs dat je je in een vreemde taal niet moet focussen op ieder woordje in een zin maar op de context.

Vreemdgaan zonder spijt

Zonsopgang in Georgioupoli vanaf het “balkóni” van mijn hotelkamer