“Historias mínimas (2002)

Regisseur: Carlos Sorín

Synopsis:

“Historias minimas” gaat over alledaagse problemen van gewone mensen in het afgelegen Patagonië. Voor deze film nam de regisseur, noodgedwongen door de Argentijnse crisis, zijn toevlucht tot niet-professionele acteurs. Met wat eigen spaargeld en dat van vrienden deed hij een beroep op het Rotterdamse Hubert Balsfonds en bewees op basis van een minimaal budget dat er helemaal niet zo veel voor nodig is om een goed verhaal te vertellen.

Dan nog kon “Historias Minimas”,  de derde film van Carlos Sorín, alleen gerealiseerd worden met steun van de festivals van San Sebastian en Toulouse die de weg vrij maakten voor een Spaanse co-producent. Steun van de Argentijnse staat kon de regisseur wel vergeten.

Hij koos daarom voor een roadmovie, het uitgelezen filmgenre voor (super)lowbudgetfilms die desalniettemin iets over het wel en wee van de mens willen vertellen.

Sorin is geen nieuwkomer. In 1986 werd zijn debuutfilm, het epische “La pelicula del rey”, in Venetië nog met een Zilveren Leeuw onderscheiden. Nauwelijks drie jaar later ging hij met zijn slappe komedie Eterna Sonrisa de New Jersey echter zozeer de mist in dat de voormalige reclamefilmer halsoverkop terugkeerde naar zijn oude métier.

Totdat hij enkele jaren geleden voor de zoveelste commercial in een dorp in Patagonië belandde en getroffen werd door de spontane schoonheid van de bewoners van dit Zuid-Argentijnse niemandsland, welke zo sterk contrasteerde met de gelikte glamour van zijn beroepsacteurs. Hij besloot in zijn reclamespot autochtone dorpelingen te laten figureren en deze kende  zo’n succes dat de 56-jarige filmer op het lumineuze idee kwam om onder dezelfde condities, in Patagonië en met hoofdzakelijk niet- professionele acteurs, zich weer eens aan een speelfilm te wagen.

In “Historias Minimas” vertelt Carlos Sorin drie minimale verhalen, die strikt genomen los van elkaar staan.

We zien de 80-jarige Don Justo die zijn oude dag dromend slijt voor de winkel die hij zijn leven lang heeft gerund. Hij is er van overtuigd dat zijn trouwe viervoeter “Malacara” (Vies gezicht)  weg is gelopen omdat hij niet was gestopt toen hij iemand doodreed. Op een dag hoort hij dat “Malacara” heel ver daar vandaan is gesignaleerd.

Ook zien we Roberto (de enige professionele acteur) die als vertegenwoordiger voortdurend onderweg is. Nu hoopt hij eindelijk eens thuis te komen bij een weduwe op wie hij zijn zinnen heeft gezet en wier kind hij voor zijn verjaardag wil verrassen.

En we zien hoe de uiterst verlegen en onschuldige Maria haar monotone leventje heel even inruilt voor een optreden in een “glamoureuze” televisiequiz waar ze haar moment van glorie mag beleven.

“Historias Minimas” is een prachtige film niet ver verwijderd van het menselijke, warme neorealisme die we ook kennen van de Italiaans-Frans filmregisseur en acteur Vittorio De Sica, Misschien Is de titel wel een beetje misleidend en kun je je afvragen of deze verhalen wel zo klein zijn. Raken ze immers in hun eenvoud niet juist aan de essentie van ons bestaan?

Bron (aangepast): https://www.vpro.nl/cinema

Trailer

Film kijken op Youtube

Overzicht van Spaanstalige films op onze site

Klik op het plaatje om Spaans te leren aan de hand van prachtige Spaanstalige films.

Spaans leren met Spaanstalige films Historias mínimas