Brieven aan Andalusië (eigen visie)

door | Spaans leren met humor

Spaanse humor & ernst in tijden van Corona

Achtergrondinformatie: Met zijn strips weet Luis Dávila vaak de vinger op de wond te leggen als het om maatschappelijke kwesties gaat. Ook dit keer is het hem weer aardig gelukt.

De volgende strips tonen ons dat Spaanse ouderen door hun naïviteit en lage opleidingsniveau makkelijke prooien zijn voor wie kwaad in de zin heeft (zie ook En nu weer even serieus!). Die onwetendheid kan soms zalig lijken (ignorance is bliss) maar het kent ook hele donkere kanten!


Vertaling naar het Spaans/Nederlands van Luis Dávila’s Galicische strip hieronder:

      • ¡La temperatura! ¿Me ha subido de golpe! ¡Qué rayos!
      • ¡De temperatuur! Die is zojuist omhooggeschoten! Mijn god!

Brieven aan Andalusië (eigen visie)

Vocabulaire Spaans

Leer de volgende Spaanse woorden.  De werkwoorden van deze woordenlijst zijn uitgelicht.

  • temperatuur = la temperatura
  • omhoogschieten = subir (regelmatig werkwoord: subo, subes, sube…) de golpe
  • in hemelsnaam!= ¡qué rayos!

Achtergrondinformatie: Met de volgende strip verwijst Luís Davila naar de harde werkelijkheid van Spaanse jongeren die, evenals hun (voor)ouders vroeger, nog steeds huis en haard moeten achterlaten om in het buitenland hun geluk te beproeven. De lieve oma’s en opa’s die ze daarbij achterlaten hebben vaak moeite om die realiteit onder ogen te zien.


Vertaling naar het Spaans/Nederlands van Luis Dávila’s Galicische strip hieronder:

      • ¡Abuela, a mi pesar tengo que marcharme a Londres!” ¡Bueno hija, pero ven a cenar que sobró caldo del mediodía!
      • ¡Oma, tot mijn spijt moet ik naar Londen vertrekken! Goed mijn kind, maar zorg dat je thuis bent voor het avondeten, er is nog bouillon over van de lunch!

Brieven aan Andalusië (eigen visie)

Vocabulaire Spaans

Leer de volgende Spaanse woorden.  De werkwoorden van deze woordenlijst zijn uitgelicht.

  • oma = la abuela
  • tot mijn spijt = a mi pesar
  • marcharse = vertrekken
  • Londen = Londres
  • goed = bueno
  • dochter = la hija
  • maar = pero
  • komen = venir
  • cenar = dineren / avondeten (regelmatig werkwoord: ceno, cenas, cena…)
  • resteren = sobrar (regelmatig werkwoord: sobro, sobras, sobra…)
  • bouillon = el caldo
  • vanmiddag = el/ este mediodía

Brieven aan Andalusië

Als je liefhebber bent van Andalusië heb je vast de VPRO serie “Brieven aan Andalusië) gevolgd. In deze zesdelige serie proberen Stef Biemans en zijn gezin te aarden in hun nieuwe thuisland Andalusië. Vanwege de politieke onrust hebben ze hun geliefde Nicaragua achter zich moeten laten.

Sambal erbij?

Het beeld van Andalusië in deze serie is volledig legitiem: en combinatie van Stefs observaties hier en daar op smaak gebracht zoals Chinese maaltijden in het buitenland. Sommige stukjes kunnen wel wat sambal gebruiken. Hieronder zie je mijn persoonlijke visie.

El quiosco – de kiosk

Als de serie grappig bedoeld was dan is dat in ieder geval bij deze scene gelukt. Het speelt zich af op steenworp afstand van het gehucht La Campana waar ik zelf geboren ben en gaat als volgt:

Een man koopt in een kiosk een bloemetje waarmee hij zijn geheime liefde hoopt te kunnen verrassen. Deze genuine man, voor wie de op 50 km verder gelegen hoofdstad Sevilla, New York is, waant zich door de camera’s, als María in de film “Historias mínimas”, plots in de belangstelling van miljoenen kijkers.

Hij koopt de bloemen en als de verkoopster van het kleine kioskje hem vraagt of hij bij die bloemen een “kaart” ” wil  ¿con tarjeta? waant die man zijn plots in een andere galaxie. Hij vergeet dat dit kleine kioskje zijn hele leven al op dit pleintje staat. Dat hij daar als kind voor een peseta een pakje “pipas” (zonnepitten) kocht, een stukje drop of misschien een waterijsje.

Hij vergeet dat hij zijn dorst leste door gratis water uit de stenen “porrón” op de toonbank te drinken en hij vergeet ook dat hij daar voor hetzelfde schijntje zijn eerste losse sigaret kocht waarna er nog velen zouden volgen.

De porrón of botijo werd in Andalusië veel gebruikt door dagloners om het water koel te houden in de hete zon

En in zijn waan antwoord hij met de trots van een Andalusische landheer te paard: “Doe maar contant“. De verkoopster van het kiosk bleef er rustig onder maar bij mij werkte deze zin alsof de capsule met geconcentreerde humor in mij ontplofte. Minutenlang kwam ik niet meer bij van het lachen.

Spontaan en zonder enige intentie. Juist, dit was voor mij Andalusische humor in de puurste vorm. Een mix van eenvoud, overdrijving en onbevangenheid,

En nu weer even serieus!

Als de VPRO voor deze serie een échte Andalusiër had benaderd dan had deze de zender er voor kunnen waarschuwen dat brieven sturen naar mensen in deze streek misschien niet zo’n goed idee is. De ongeletterdheid is hier namelijk groot.

De mensen persoonlijk benaderen was in mijn ogen dan ook een beter idee geweest. Enerzijds breng je ze zo niet niet in verlegenheid en anderzijds is de kans op een spontane reactie groter. En laat Improvisatie nou een van de typische kenmerken van de Andalusiër zijn waar Stef zo benieuwd naar was.

In gesprek met Andalusiërs

Wat de VPRO klaarblijkelijk ook niet wist is dat er in ieder Andalusiër een geweldige acteur leeft die zijn rol beheerst van schelm tot ridder en zeer bedreven is in het camoufleren van zijn of haar tekortkomingen.

Dat geldt ook voor C. een zeer lieve goede vriendin van ruim 70 uit Sevilla. Toen ik haar leerde kennen duurde het even voor ik in de gaten had dat ze, ondanks dat ze in een van de betere wijken van de stad woont, weinig onderwijs heeft genoten. Als goede Andalusiër wist ze dat lang verborgen te houden o.a. met excuses als “ik weet niet waar ik mijn bril heb gelaten, lees jij het maar even voor”.

Afgelopen vrijdag 29 mei belde ik haar op vanuit Nederland en ons gesprek verliep als volgt:

  • Hola C.! Heb je vandaag tv gekeken?
  • Nee, vandaag niet. Ben er niet aan toegekomen.
  • Dus je weet niet wat er speelt met de regering en dat het een historische dag is?
  • De regering? tja, die doen het niet best hé, iedereen klaagt  er hier over 
  • Wacht…wat bedoel je nou met “ze doen het niet best”? Ze hebben zojuist een wet aangenomen om de armoede te verbannen! Al eerder zorgden ze ervoor dat niemand meer uit huis kon worden gezet en dat werknemers niet zouden worden ontslagen en bedrijven hun activiteit kunnen doorzetten en nu zullen bijna een miljoen gezinnen eindelijk hun koelkast kunnen vullen en zullen die kinderen geen honger meer lijden. In wat voor wereld leven jullie daar in godsnaam?
  • Oh is dat zo? Nou ja, die hongerige kinderen dat is wel zielig ja en die bedrijven hebben het inderdaad best zwaar. Maar hoe is het nou verder met je?
  •  Prima! Maar C. weet je die Simón, die iedere dag de mensen inlicht op tv? Die met die ongestreken overhemden (Ik weet dat dit soort details haar niet ontgaan)
  • Ja, dat lijkt me best een goede man (ze heeft mij nooit verteld waar ze op stemt maar ik weet dat ze puur op uitstraling afgaat. Dat doen veel Spanjaarden ook bij het kopen van hun tv of koelkast – “die is mooi hé?”).
  • Goed? Die man is een engel en toch wil de rechtse oppositie hem en de hele regering opsluiten. Daarvoor gebruiken ze zelfs valse verklaringen van de Guardia Civil. Dat is toch niet te bevatten? Ik zweer het je als het écht zo ver komt ben ik de eerste die de barricades opgaat!
  • Tja, wat kan ik daar van zeggen. Het is hier al bloedheet, zo’n 40 graden.
  • Ja, hier is het ook best warm en het is pas eind mei…

Spaanse uitdrukkingen

Dit bericht gaat feitelijk over het gevaar dat onwetendheid met zich meebrengt. Dit wordt ook duidelijk in combinatie met de volgende Spaanse uitdrukking:

Ser caldo de cultivo

De juiste vertaling in het Nederlands voor deze uitdrukking is “een goede voedingsbodem zijn“.

Caldo” betekent in culinair jargon “bouillon” in het Spaans en het woord “cultivo” komt van “cultivar” hetgeen”kweken” of “ontwikkelen” betekent.

Vb. La ignorancia es caldo de cultivo para los políticos de la extrema derecha./ Onwetendheid is een goede voedingsbodem voor politici van extreem rechtse partijen


Traditioneel Spaans gerecht – Caldo gallego

De “caldo gallego” (waar omaatje in de strip hierboven over heeft) is een uiterst traditioneel gerecht uit Galicië. Dit bouillon werd beroemd door de beroemde Gallicische dichteres Rosalía de Castro, en haar gedicht “Mi casa, mi hogar” (mijn huis, mijn haard) van het boek “Follas novas”. Dit recept is een ode aan deze grote Spaanse dichteres.


Volg je al onze gratis cursus Spaans…?

Klik hier om direct naar de gratis cursus te gaan (zorg dat je ingelogd bent) >>> NOG NIET GEREGISTREERD?  Laat hier je mail achter en mis niets meer!


Nieuwe Tutorial inloggen leeromgeving

De volgende tutorial “Alles over werken met het menu, hoofdstukken, paragrafen, oefeningen en toetsen wordt deze week gepubliceerd.


Interessante links

Klik hier om de serie “Brieven aan Andalusië” van de VPRO te zien >>>

Meer Spaanse humor?

Klik hier voor de nieuwe categorie Spaans met humor in ons blog >>>

Brieven aan Andalusië (eigen visie)

 

Superhelden!

Superhelden!

Spaanse humor in tijden van Corona Achtergrondinformatie: Werd precies een week geleden op 12 mei de Internationale Dag van de Zorg gevierd, vandaag krijgen we de kans om onze huisartsen eens in het zonnetje te zetten op Wereld Huisartsendag! In deze periode van...

Wij staan voor je klaar!

Wij staan voor je klaar!

Spaanse humor in tijden van Corona Achtergrond informatie: Op 12 mei wordt wereldwijd de Dag van de Verpleging / Dag van de Zorg gevierd. Een mooie gelegenheid om onze helden in het zonnetje te zetten, zeker nu. In Galicië gaan ze er prat op de beste verplegers te...

Una cerveza, por favor!

Una cerveza, por favor!

¡Por fin lunes - Eindelijk maandag Vele Spanjaarden moesten er niet aan denken om hun consumpties langer thuis te moeten nuttigen. Je kunt ons veel ontnemen maar een cafébezoek? dat zit, evenals de "picaresca", behoorlijk diep in ons DNA! Overdrijven we nu niet een...